Kurator dla nieletnich. Opiekun i wychowawca.

Kurator dla nieletnich. Opiekun i wychowawca.

We współczesnych badaniach oraz w literaturze dotyczącej wychowania i resocjalizacji nieletnich przenosi się punkt zainteresowania z resocjalizacji w warunkach izolacyjnych na formy oddziaływania wychowawczego w naturalnym środowisku nieletnich. Proces wychowania w warunkach kurateli wolnościowej jest trudny i wymaga od kuratora wielu złożonych działań.
 
           Działania kuratora wymagają znajomości wielu zagadnień z różnych dziedzin wiedzy – pedagogiki ogólnej, opiekuńczej i specjalnej, psychologii, socjologii oraz prawa. Kurator występujący w roli opiekuna, wychowawcy i psychoterapeuty wykazywać powinien życzliwość, sympatię, tolerancję, odznaczać się winien indywidualnością, szczerością i autentycznością. Autentyzm polega na zgodności postępowania z tym, co się głosi, na doświadczeniu uczuć, które się manifestuje, na przeżywaniu przekonań, które się wyraża. W odniesieniu do współczesnej młodzieży jest to problem szczególnie aktualny.
 
       Ważnym czynnikiem warunkującym skuteczność działań kuratora jest stosowany przez niego system oddziaływań wychowawczych. System ten powinien mieć charakter działania zorganizowanego, obejmującego określenie celu działania, ustalenie dokładnego planu, pozyskanie zasobów ( w działalności kuratora oznacza to włączenie do współpracy różnych specjalistycznych i opiekuńczo – wychowawczych instytucji, realizację ustalonego planu oraz stałą kontrolę rezultatów działań ).
 
      Jasne określenie celu wyznacza strategię i procedurę działań. Cele powinny być dostosowane do potrzeb wychowawczych jednostki. Realność celów i skuteczność wspólnie podejmowanych działań powinny być uświadomione zarówno przez kuratora, jak i nieletniego.
 
     Następnym etapem działania zorganizowanego jest ustalenie planu, czyli obmyślenie środków i sposobów działania, dobór właściwych technik i metod wychowawczych, dostosowanych do celów, jak i do warunków. Planowanie jest efektem czynności kuratora zmierzających do ustalenia stanu i przyczyn wykolejenia się nieletniego, czyli efektem opracowanej uprzednio na podstawie analizy akt i wywiadów środowiskowych diagnozy przypadku.
    Pozyskanie zasobów to przede wszystkim nawiązanie ścisłej współpracy ze szkołą, różnymi instytucjami, które będą wspierać działalność wychowawczą kuratora.
 
     Czasami praca kuratora z nieletnim trwa wiele lat zanim zostaną rozwiązane problemy życiowe nieletniego, zaspokojone jego potrzeby psychiczne.
 
     Kurator jest świetnym specjalistą również od zapewnienia podopiecznemu ochrony socjalno – bytowej (bowiem trudno jest wpłynąć na osobowość wychowanka nie zaspakajając jego elementarnych potrzeb).